Wintertijd; Be like Water

Het is officieel Winter. Al lijkt het ogenschijnlijk nog op een laatste Herfststorm die voorbijtrekt als je kijkt naar buiten of als je nu het aandurft om een willekeurige supermarkt in te gaan. 
En hoewel alles anders is en gaat dit jaar, blijven we ergens dat bijzondere december-fenomeen houden. Een fenomeen van druk, drukker, drukst. Is het niet op het werk, dan wel in de privésferen; Nog een sprint naar een goede jaarafsluiting en van Sint naar Santa. Met tegelijk overal uitnodigingen om samen nog gezellig af te spreken. Om ‘nog even’ of ‘alvast’… We zijn een en al in beweging. En in deze tijd van het jaar die vooral vraagt om het ultieme NIETS….zijn we met ons allen vooral zo druk met zoveel IETS! 

Het is dus niet raar of verwonderlijk dat er tegelijk veel mensen – wellicht zoals al ik – die ergens een weerstand voelen tegen zoveel IETS in juist deze wintertijd. We noemen dat meteen een Winterdip. En uiteraard plakken we daar een stempel van ‘niet ok’ op (al is het maar bij onszelf) en wordt er direct een oplossing geboden, zoals de massale vakanties naar Tropische oorden.
Toch is EN de weerstand EN de dip zo logisch! En begrijp ik ook meer en dieper waar ook mijn eigen – al van kinds af aan – weerstand tegen zoveel IETS vandaan komt. Het druist simpelweg zo tegen de (ook voor ons mensen!) natuur in. Het is de tijd van WINTER. Het is de tijd van YIN. Het is de tijd van naar bINnen. En als je enkel een moment neemt wat dit in de oertijd alsook vroeger op het platteland vooral betekende: 
-> tijd van schaarste (dus ook gaan corona/kerstkilo’s)
-> een tijd van stilte en rust (stel je even een winterlandschap voor)
-> een tijd van rusten
-> een tijd van afscheid nemen en afronden

Sterk je Nieren
Bezien vanuit de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM) hoort de Winter bij het element Water. En het kenmerk van water is dat het altijd een natuurlijke weg stroomt en altijd naar het laagste punt. Zo ook in ons lichaam. Immers, de organen die gekoppeld zijn aan dit Element zijn onze Nieren. Jouw Nieren. Verantwoordelijk voor je waterhuishouding. Verantwoordelijk voor het verankeren van onze energie (en daarmee een onmisbaar maatje van onze Longen!). De tegenpool van het Vuur van de Zomer. De bron van zowel jouw Yinne als Yange energie. De bron van zowel Water als Vuur. De ‘kachel’ van ons lichaam. De ondersteunende kracht voor andere vitale organen. En bovenal de plek waar jouw Essentie en Wilskracht huist. Jouw ‘zaadje’, jouw ‘missie’ hier voor jouw leven. Jouw Bron van Vitaliteit. Maar ook jouw Wilskracht. Allemaal aspecten die juist NU vragen om zorg en regulatie.

Be like Water
Maar hoe dan NU in deze tijd waarin we juist in een piek van alles lijken te zitten? En dus nog volop (ondanks de lockdown) in IETS zitten of vervallen. Het vraagt kijken naar de Winter. Die volgt op Herfst wat al terugtrekken, reflectie en eerst loslaten met zich meebracht. Het Water van de Winter kun je zien als die rivierstroom naar binnen, naar beneden. Tot die stroom de zee bereikt. In jezelf is dit, fysiek, je bekkengebied. In de TCM noemen we dit de Zee van Yin. Diep in jezelf, jouw bron. Daar waar jij ook ooit uit bent geboren. Jouw eigen leven ontstond. In deze Zee van Yin is het kalm, rustig. Voelt het gecentreerd en als een soort van NIETS-plaats. En in de periode tussen Kerst en Oud en Nieuw zitten we precies daar. Het is het meest statische moment van het jaar en jij hebt daar in mee te bewegen door in jouw NIETS-plaats, jouw Zee van Yin te zijn. Het is de piek van Yin. Alleen ligt die dus DIEP in je en staat die niet op je hoofd of ergens hoog in de boom. En wie kennis heeft van het Yin en Yang-model ziet (en misschien zelfs ervaart), dat enkel VANUIT dat ultieme Yin en altijd weer beweging (=Yang) komt. En hoe meer je aansluit op dit natuurlijke ritme, ook dus in de seizoenen, hoe krachtiger, authentieker, effectiever en efficiënter jouw eigen beweging gaat worden. Werk dus nu langzaam toe naar die juiste piek van ultimate NIETS.

Om je wat richting te geven:  
-> geef prioriteit aan afronden en rust
-> slaap voldoende en zelfs meer. En nogmaals: ieder uurtje voor 24.00 u telt dubbel
-> eet matig en veel warm (ook je ontbijt en lunch). Geen/matig alcohol en suikers. En sla een ijsdessert vooral liefdevol af!
-> blijf bewegen; rustig, bewust en niet te intensief
-> plan geen overdaad aan leuke dingen en/of familie-uitjes. Achteraf merk je altijd dat het toch teveel was
-> start niets nieuws tussen nu en 4 januari.
-> maak de balans op: wat ging goed in 2020, wat wil je anders, wat gaat makkelijk. Maar doe er nog niets mee. Benoem hooguit twee mogelijke nieuwe kiemen
-> pak ook geen dringende zaken aan 
-> laat los wat je niet langer meer dient of bijdraagt aan jouw zin-volle leven aan gewoonten maar ook mensen
-> plan tussen Kerst en Oud en Nieuw zo min mogelijk. Verbind je met jouw eigenlijke zelf in jouw niets-plaats

Zorg voor jouw kiemen
In deze noodzakelijke rust van dit jaar kun zo je (weer) in verbinding komen met jouw bron. Om zo door juist NIET in te grijpen, juist het NIET-weten toe te staan. Het is de ultieme gelegenheid om je vertrouwen in het Natuurlijke Verloop van zaken ook te sterken. Het is de tijd om juist voeding te geven aan jouw eigen, wellicht nieuwe, kiemen die diep in jouw wachten om in het voorjaar te gaan ont-kiemen. En alles wat je nu teveel doet buiten jezelf, als je nu teveel wilskracht of doelen nastreeft en daarmee de diepere zorg voor jezelf vergeet, schaadt je jouw eigen wonderlijke, prachtige kiemen en daarmee jou eigen wonderlijke, prachtige zelf. 

We wensen je hele fijne, kalme feestdagen. Vol rust, afronding en vertrouwen. En bovenal een prachtig, krachtig 2021 waarin al jouw, nieuwe, kiemen tot volle bloei mogen komen.

Het nieuwe normaal, normaal?

De komende periode publiceren met regelmaat bijzondere verhalen, ervaringen en tips uit onze Puur Vitaal Praktijk. Wil je reageren? Heb je zelf een verhaal wat je graag wilt delen? Stuur ons een mail: info@puurvitaal.com

Een van de bijzondere aspecten bij het behandelen van klachten van mensen is hoe snel dingen ‘normaal’ worden. En hoe magisch ons lichaam daarin ook acteert. Mensen komen met soms een jarenlange klacht in onze praktijk. En merken het eigenlijk niet eens meer als die klacht – die zo ook maar eens jarenlang kan hebben aangehouden – er ineens niet meer is. En zo werkt ons lijf ook. Het pijnvrije is ‘gewoon’ weer het nieuwe normaal. Dus is de oude pijn simpelweg ‘vergeten’.

Zo ook bij deze cliënt die een paar weken voor het eerst in onze praktijk kwam. Met al heel lang pijn en ongemak in zijn linkerschouder. Pijn die al bijna normaal was geworden. Bij nader onderzoek, waaronder ook het bewegen van de schouder wordt gedaan, viel ook dat de lichaamshouding van de client veranderde zodra hij zijn schouder bewoog. Om zijn arm te draaien ‘moest’ hij ongeveer helemaal scheef gaan hangen. Toen ik hem spiegelde dat hij in zijn hele lichaam aan het compenseren ging om de arm te draaien, keek hij me met wat verbaasde blik aan. “Nou, ja. Nu je het zegt. Dat is eigenlijk voor mij al heel normaal”.

Verdere uitvraag wees ook uit dat alle behandelingen en onderzoeken aan zijn schouder tot nu toe niets hadden opgeleverd. Van regulier tot complementair. Maar hij ergens nu wel dacht dat Guasha Massage wellicht iets zou kunnen zijn. En nu was het aan mij om dit als heel normaal te vinden. Aangezien we het vaker meemaken dat mensen ‘pas’ bij ons de praktijk inwandelen als ongeveer alles al is geprobeerd. Tijdens de behandeling viel mij al snel een dikke blokkade tussen zijn schouderbladen op. Hem vragend of hij daar last van had was het doorleuke antwoord ‘dat die bult er al jaren zat en ook al jaren zo’n sluimerende zeur teweegbracht in zijn lijf’ en, ik voelde hem al aankomen, heel normaal was geworden.

Na afloop van de behandeling – waarbij de nodige afvalstoffen over de hele rug waren vrijgekomen – bewoog de arm al direct wat soepeler. Ook leek de blokkade tussen de schouderbladen een stuk minder. Een week later verscheen hij weer op de volgende afspraak. Ik stelde hem de vraag hoe het nu met de klacht was. Met enige sceptische ondertoon stelde de hij dat het nog niet was opgeschoten en de klacht er nog zat. Maar hij tegelijk ook wel inzag dat het ook niet in een keer weg kon zijn. Wat inderdaad normaal is. Na opnieuw een kort onderzoek vroeg ik hem vervolgens ook hoe het was met die al heel lang zittende, pijnlijke blokkade tussen de schouderbladen. En alsof het de normaalste zaak van de wereld was klonk vanuit de massagestoel: ‘nou, nu je het zegt. Nee, die heb ik de hele week eigenlijk helemaal niet meer gevoeld. Daar heb ik helemaal geen last meer van’. En op mijn beurt vond ik dat antwoord ook weer heel normaal.