Yoga For Men; Power & Zen in balans

De eerste reactie toen wij zo’n drie jaar geleden startte met Yoga for Men was veelal een dikke frons op het voorhoofd. Toen men vervolgens ook nog hoorde dat mijn stoere, powerman en rechercheur bij de politie, Jos Gerritsen, deze lessen ging geven, volgde al snel een mond die openviel. En tegelijk klonk er bij de eerste YogaMannen op de mat een zucht van opluchting. Dat ook voor hen nu Yoga als ’toegankelijk’ voelde. Hieronder lees je een paar veel gestelde vragen over de Yoga For Men die we inmiddels al zo kregen

Waarom Yoga for Men?
We hebben er geen evidence-based onderzoek naar gedaan maar uit de reacties van ‘onze’ mannen was de drempel om toch als vaak enige man tussen de yogavrouwen te liggen ‘wel een dingetje’. Net als tegelijk de ‘vrouwen-cult’ die er rond yoga in ieder geval in Nederland (en het Westen’ heerst. Zonder daar een oordeel over te hoeven geven. Het is een simpel feit dat wij in ieder geval de mannen op de mat misten terwijl diep van binnen weten dat het evenzo goed voor mannen een effectieve manier is om meer flexibiliteit te creëren, ontspannen via ademhaling (in beweging) te bereiken, en het lichaam in alle opzichten vitaler en sterk(er) te maken. En vanuit daar bij te dragen aan veerkracht, vitaliteit, bewustzijn, focus, ontspanning en een goede gezondheid voor de mannen.

Wat is het verschil tussen de Yoga For Men lessen en andere lessen?
In de basis wordt er bij de Yoga For Men ‘gewoon’ yoga gegeven vanuit de Hatha-yoga. In de lessen worden de series en oefeningen alleen net wat meer afgestemd op het mannelijke lichaam. En zoals het iedere goede leraar siert, op de groep zelf! Dat maakt het al anders. Sommige deelnemers beschrijven deze lessen ook als ‘lekker to the point en fanatiek’, terwijl het wel alle kwaliteit van een yogales behoudt’. Dit betekent zeker niet alleen maar power-yoga, maar de oefeningen kunnen wellicht net een tikkeltje krachtiger en inspannender worden ervaren. Of het nu gaat om de zonnegroet of de ademhalingsoefeningen. Met uiteraard wordt er ook ‘gewoon’ gemediteerd en eindigt Jos zijn les ook met de traditionele savasana. Met het misschien het enige verschil dat we zien dat de vrouwen daarbij liever onder een deken kruipen met een lekker zen-muziekje en de het vooral gaat om liggen in dit ultieme moment van rust en stilte.

Wie geeft de les?
Jos is de vaste yogadocent van de groep. En uiteraard is de (klik met) leraar evenzo belangrijk. Jos doceert geen ’trucje’ is al een paar jaar een toegewijde yogaleraar die zich telkens weer door-ontwikkelt en dagelijkse leert. Hij iemand is die zelf de voordelen van yogapractice ‘ontdekte’ in zijn eigen leven en vooral de helende kracht ervan. En hij bovenal trouw is aan zijn eigen dagelijkse yoga-practice en de yogaprincipes in zijn dagelijks leven toepast. Zowel prive als op zijn werk maar ook in hobby’s als hardlopen, kayakken en krachttraining.

Share

Zorg voor een optimale bedding voor je beste creatie(s)

Langzaam maar zeker, nou ja, langzaam, ontspringt momenteel de lente. De vogels roepen ons al steeds vroeger het bed uit. De temperaturen stijgen. De eerste knoppen laten zich zien. De winterdeken doen we langzaam af. En wellicht merk je zelf ook al de lentekriebels. Ben je al bezig met een schoonmaak. Van je woon/werkomgeving of misschien wel van je fysieke huis, je lijf. Of merk je al de eerste ongemakken van de lente; hooikoorst of benauwdheid.

Wat er ook in je kriebelt. Geef het tijd. Als echt lentekind herken ik als geen ander de onrust van het naar buiten brengen van nieuwe ideeën, nieuwe creaties, nieuwe projecten. Het gevoel van ‘hop’ er weer tegen aan zo aan het begin van het nieuwe jaar. En meerdere malen heb ik mezelf vergaloppeert in die lente-ambities. Wilde ik te snel het zaadje al in de grond stoppen, terwijl de grond nog wel wat cultivatie kon gebruiken. En als het zaadje dan naar boven kwam, stond ik er het liefste bovenop. Wilde ik het liefste het net opkomende plantje wel even een handje helpen door er zachtjes aan te trekken. Of voordat ik het een de ruimte gaf om te volgroeien, had ik er al weer wat nieuws ingezet.

Die ambitieuze, te snel willen heeft me meerdere malen mijn neus doen stoten. Putte het me uit, kwamen mooie ideeën niet verder tot groei, liepen mooie samenwerkingen niet lekker of stokten zelfs. Of gaven me ook een onvoldaan gevoel. Waarbij ik ontdekte dat het proces van het bereiken van een doel vele malen interessanter is dan het doel behalen.

Maar ze hebben me ook veel geleerd. En leren me nog steeds. Heeft het me veel inzichten gegeven die langzaam samengevat en mee worden genomen in een van de mooie programma’s die er dit jaar uit onze koker gaan komen. Maar die ik zeker na al doorgeef aan de coachees in onze praktijk. Stuk voor stuk prachtige zielen die we met ons Puur Vitaal Programma ondersteunen met hun over-inspanning, burn-out en teveel (lente-)kriebels. De belangrijkste levensles die ik er hoe dan ook heb uitgepakt, is meer aandacht besteden aan een goede bedding van mijn diepste wensen, projecten en verlangens. Want die hebben tijd nodig en ik wil ze ook duurzaam laten zijn.

  • Sta stil bij wat je wil bereiken. Zet de piketpalen, bepaal je richting en ga vervolgens mee in de stroom (of de wind) die leven heet. Fixeer je nergens op. Je komt stormen, onverwachte paden, obstakels tegen.
  • Blijf zorg en aandacht besteden aan jou dierbaarste project (al is het dit jaar optimale zorg voor jezelf). Geef het liefdevolle aandacht. En kijk in het NU of er iets nodig is
  • Zorg voor persoonlijk meesterschap door jouw belangrijkste interne ‘keizers’ te voeden en sterk te maken: mindset, healthset, soulset, heartset met onder meer continue zelfreflectie
  • Besteed iedere dag minstens 90 minuten aan jouw nummer 1 creatie van dit moment. Zorg voor de bedding, de richting. Doe wat nodig is om het te laten groeien!
  • Houd het (nog) klein! Zet elke dag liever een klein stapje. Met aandacht en zorg. Deel je creatie met nog maar een paar mensen om je heen. Geef het tijd en ruimte om te groeien
  • En – zoals Osho zei – Er bestaat geen toekomst als je het zelf niet creëert. Zorg dat je in het NU blijft. Aandachtig en aanwezig bent. Zodat je telkens kunt blijven creëren. Ook als het tegenzit. En stel jezelf telkens de beste vraag: wat is de kans hier?
Share

De optimale zit; vooral bewustzijn van lijf en mind!

Net goed en wel terug uit Amerika met onder meer een intensieve training met toptrainer Ron McLoughlin en hop, door naar een volgende leerschool. Dit keer van de Amerikaanse Wendy Murdoch. Twee dagen bij Stal Mireille in de Betuwe, volledig in het teken van een optimale houding en zit te paard. Twee dagen vol bewustzijn van lijf en mind (-fuck). En vooral een boel Tai Chi te paard! En zeker ook voor niet-ruiters waardevol!

Al vrij vlot heeft Wendy Murdoch mij ‘te pakken’ met haar benadering dat we ons

Krachtige balans door de juiste zit.
Krachtige balans door de juiste zit.

allereerst en vooral bewust moeten worden van ons eigen lichaam. Hoe zitten we? Hoe bewegen we en wat beweegt er vooral als we zitten? ‘Observeren zonder een oordeel van goed of fout geeft cruciale info,’  klinkt een stellige Wendy. Met ogenschijnlijk simpele oefeningen ‘werkt’ Wendy in mum van tijd onze ruggengraat losser en boekt ze met een spiegel verbluffende resultaten bij ruiters met al jarenlange klachten. Want ons denken, spiegelt Wendy ons letterlijk, zit ons ook veelal in de weg. Terwijl het bewust zijn van ons lijf en onze bewegingen ook zorgt voor een sterkere, veelal nieuwe, mind map in ons brein. Ofwel, Wendy daagt ons in alle opzichten uit om de stap van mind-fuck naar mindful te maken.

Tai Chi te paard
Zo stelt Wendy: ‘Wij moeten ons meer bewust zijn van onze beweging, waarbij we vooral mee willen gaan met de voorwaartse beweging. Ons paard is namelijk zo goed in staat om onze houding en zit te compenseren’. Wendy daagt ons uit om dan ook te focussen op distribution of effort’. Hoe meer er kan bewegen hoe minder moeite alles kost. Voor mij wel een prettige bevestiging omdat we vanuit de Tai Chi juist denken aan effectief je lijf en houding gebruiken om zo in onze kracht te (blijven) staan. Een houding en zit waarbij je nergens blokkeert of verspilt. Wat een balans betekent tussen ontspannen en zonder slap te worden. Maar ook een open houding weten te houden, zonder (teveel) spierkracht te gebruiken. Want die kracht vloeit direct naar de mond van het paard en de rest van jouw lijf en die van je paard. Ik ben blij verheugd met het lesje Tai Chi te paard dat ik voor mijn neus te zien krijg. Wendy zet een ruiter met minuscule aanpassingen ‘recht’ en het resultaat is verbluffend. Ik bespeur een grote ‘yes’ in mezelf. Gebruik je lichaamstructuur om zo in balans en in harmonie te (kunnen) blijven zitten met je paard. Wendy voegt er nog aan toe: ‘Zo kun je de duidelijkheid en richting geven waar je paard om vraagt. En je paard is je beste spiegel.’ Opnieuw een innerlijke Yes want wat hoor ik het toch vaak – ook mens eigen – dat we de oorzaak van niet fijn, prettig rijden buiten onszelf leggen.

Het brein ‘resetten’ 
Wendy haalt de minst simpele, inventieve hulpmiddelen uit haar tovertas om de ruiter vooral te laten voelen. Geen gepraat, geen uitleg over waarom. Er is een blindelings vertrouwen dat er door het voelen een weg wordt gebaand in de hersenen om het te (kunnen) integreren. Om zo ook juist uit ons hoofd te blijven. ‘Dus een plankje onder de voet ondersteunt het ‘loslaten’ van het been en helpt de gronding op het paard. En als ‘magic’ – of voor mij ook weer niet – het hele been komt op een natuurlijke manier in de juiste positie. Op deze manier ‘reset’ Wendy het brein door de vaak ‘aangeleerde’ houding weer naar een natuurlijke staat te brengen’. Met snel resultaat van onder meer een diepere zit en een brede glimlach van de ruiter als gevolg. En alweer een innerlijk Yes bij mezelf. Het lichaam van de ruiter zijn eigen weg laten vinden naar een optimale zit. Met de juiste tools en niet teveel instructies kan het dus (ook).

‘Iets moeten zet direct spanning op de spieren’
Herkenbaar ook wel voor mezelf want diverse paardrijd-instructeurs hebben mijn onderbenen inmiddels in de juiste positie proberen te krijgen met veel goedbedoelde instructies. Maar deze instructeurs bleken niet te beseffen dat mijn brein dit niet kent…: ik hoor A maar mijn lijf doet B. Met als resultaat dat

De 'aarding' laten voelen
De ‘aarding’ laten voelen

ik vooral meer aanspan(oefff) en juist hoger komte zitten omdat mijn heupen direct ook op slot gaan. Ron McLoughlin had me al (eindelijk) op weg geholpen om vooral te denken dat ik mijn voetzolen visueel in de grond moest planten (zoals ik met de Tai Chi Ruiterstand dagelijks oefen). Eindelijk snapt mijn lijf ook hoe het werkt te paard. En hier, voor mijn neus zie ik een waardevolle aanvulling. Laat het die ‘aarding’ voelen. De verklaring van Wendy klinkt simpel en zo logisch ‘ op het moment dat we ‘denken’ dat we iets moeten doen, spannen we direct onze spieren aan. Weer een treffend voorbeeld van een mind-fuck terwijl mindful zoveel effectiever werkt.

De ruiters geven zich over aan de ‘behandeling’ van Wendy en wat een resultaat. Aan het eind van de tweede dag zien we compleet andere ruiters op hun paard en oogt het rijden natuurlijk, harmonieus, prachtig. Zonder dat er ook maar een technische correctie is gegeven. Er is vooral een groter (lichaams)bewustzijn bij de ruiter is gekomen. Er is  op de juiste plaatsen met minimaal gekneed, losgelaten. Er is een weg gebaand voor de hersenen om de rest zelf te gaan doen. Veel mind-fuck heeft plaatsgemaakt voor mindful. Yes!

Wil jij ook werken aan je balans/houding te paard? Neem dan vrijblijvend contact op met mij op via ons contactformulier. Als trainer/coach van Ruiter Fit Training en Tai Chi instructeur help ik je graag. 

Share