Het nieuwe normaal, normaal?

De komende periode publiceren met regelmaat bijzondere verhalen, ervaringen en tips uit onze Puur Vitaal Praktijk. Wil je reageren? Heb je zelf een verhaal wat je graag wilt delen? Stuur ons een mail: info@puurvitaal.com

Een van de bijzondere aspecten bij het behandelen van klachten van mensen is hoe snel dingen ‘normaal’ worden. En hoe magisch ons lichaam daarin ook acteert. Mensen komen met soms een jarenlange klacht in onze praktijk. En merken het eigenlijk niet eens meer als die klacht – die zo ook maar eens jarenlang kan hebben aangehouden – er ineens niet meer is. En zo werkt ons lijf ook. Het pijnvrije is ‘gewoon’ weer het nieuwe normaal. Dus is de oude pijn simpelweg ‘vergeten’.

Zo ook bij deze cliënt die een paar weken voor het eerst in onze praktijk kwam. Met al heel lang pijn en ongemak in zijn linkerschouder. Pijn die al bijna normaal was geworden. Bij nader onderzoek, waaronder ook het bewegen van de schouder wordt gedaan, viel ook dat de lichaamshouding van de client veranderde zodra hij zijn schouder bewoog. Om zijn arm te draaien ‘moest’ hij ongeveer helemaal scheef gaan hangen. Toen ik hem spiegelde dat hij in zijn hele lichaam aan het compenseren ging om de arm te draaien, keek hij me met wat verbaasde blik aan. “Nou, ja. Nu je het zegt. Dat is eigenlijk voor mij al heel normaal”.

Verdere uitvraag wees ook uit dat alle behandelingen en onderzoeken aan zijn schouder tot nu toe niets hadden opgeleverd. Van regulier tot complementair. Maar hij ergens nu wel dacht dat Guasha Massage wellicht iets zou kunnen zijn. En nu was het aan mij om dit als heel normaal te vinden. Aangezien we het vaker meemaken dat mensen ‘pas’ bij ons de praktijk inwandelen als ongeveer alles al is geprobeerd. Tijdens de behandeling viel mij al snel een dikke blokkade tussen zijn schouderbladen op. Hem vragend of hij daar last van had was het doorleuke antwoord ‘dat die bult er al jaren zat en ook al jaren zo’n sluimerende zeur teweegbracht in zijn lijf’ en, ik voelde hem al aankomen, heel normaal was geworden.

Na afloop van de behandeling – waarbij de nodige afvalstoffen over de hele rug waren vrijgekomen – bewoog de arm al direct wat soepeler. Ook leek de blokkade tussen de schouderbladen een stuk minder. Een week later verscheen hij weer op de volgende afspraak. Ik stelde hem de vraag hoe het nu met de klacht was. Met enige sceptische ondertoon stelde de hij dat het nog niet was opgeschoten en de klacht er nog zat. Maar hij tegelijk ook wel inzag dat het ook niet in een keer weg kon zijn. Wat inderdaad normaal is. Na opnieuw een kort onderzoek vroeg ik hem vervolgens ook hoe het was met die al heel lang zittende, pijnlijke blokkade tussen de schouderbladen. En alsof het de normaalste zaak van de wereld was klonk vanuit de massagestoel: ‘nou, nu je het zegt. Nee, die heb ik de hele week eigenlijk helemaal niet meer gevoeld. Daar heb ik helemaal geen last meer van’. En op mijn beurt vond ik dat antwoord ook weer heel normaal.